
محققین دانشگاه شمال شرقی پس از سال تحقیق، مدرکی مبنی بر اینکه برنامه های تلفن همراه حرف ها را شنود می کنند، نیافتند اما آنها فهمیدند که ممکن است این برنامه ها بتوانند تمام کارهای فرد را مشاهده کنند. گروهی از مهندسین علوم کامپیوتر، آزمایشی بر روی ۱۷۰۰۰ هزار برنامه اندروید انجام دادند تا که موضوع شنود برنامه ها از طریق میکروفون تلفن همراه بررسی کنند. بعضی از این برنامه متعلق به فیسبوک بوده و بعضی دیگر هم این قابلیت را دارد که اطلاعات را بر روی شبکه های اجتماعی بارگزاری کنند. زمانی که نیمی از این برنامه بررسی شد، متوجه شدند که این برنامه ها اکثرا اجازه دسترسی به میکروفون و دوربین را از فرد درخواست می کنند که این موضوع باعث می شود زمانی که فرد این برنامه های را باز می کند تمام صحبت هایش ضبط شود. با استفاده از برنامه خودکار این امکان برای آنها وجود داشت که بررسی کنند آیا فایل صوتی به شخص سومی ارسال شده است یا خیر. محققین سریعا این موضوع را ذکر کردند که منابع مطالعاتی و تحقیقاتی آنها محدود بوده و در این زمینه جواب دقیقی نگفتند. چون این برنامه ها خودکار بودند قطعا نمی توان ان را با آزمایش توسط یک فرد عادی مقایسه کرد. این برنامه ها خودکار و کامپیوتری بوده و نتوانستند در این سبک برنامه ثبت نامی داشته باشند. یک موضوع دیگر که محققین به ان پی بُردند این است که بعضی از برنامه به صورت خودکار از صاحب تلفن همراه فیلم برداری و اسکرین شات هایی را از فرد گرفته و این اطلاعات را برای شخص سومی ارسال می کنند. برنامه ای مانند Go Puff نمونه ای از این سبک برنامه ها است که کاملا نقش بدافزار را بازی می کند.